Sobota XI tygodnia Okresu Zwykłego

Po śmierci Jojady przyszli książęta Judy i pokłonili się królowi. Wtedy król ich posłuchał. Opuścili dom Pana, Boga swoich ojców, i służyli aszerom oraz bożkom, dlatego gniew spadł na Judę i Jerozolimę z powodu tej ich winy. Jednak posyłał do nich proroków, aby zawrócili ich z powrotem do Pana, i ci świadczyli przeciwko nim, lecz oni nie chcieli słuchać. Duch Boży zstąpił na Zachariasza, syna kapłana Jojady; stanął on ponad ludem i rzekł do nich: „Tak mówi Bóg: «Dlaczego przekraczacie przykazania Pana, tak że nie możecie się powodzić? Ponieważ opuściliście Pana, i On was opuścił»”. Sprzysięgli się przeciwko niemu i na rozkaz króla ukamienowali go na dziedzińcu domu Pańskiego. Tak król Joasz nie pamiętał o dobroci, jaką okazał mu Jojada, jego ojciec, lecz zabił jego syna. A gdy ten umierał, powiedział: „Niech Pan to widzi i niech tego dochodzi”. Pod koniec roku wyruszyło przeciwko niemu wojsko Syryjczyków; przyszli oni do Judy i Jerozolimy, i wytracili spośród ludu wszystkich książąt ludu, a cały ich łup posłali do króla Damaszku. Wojsko Syryjczyków przyszło bowiem z niewielkim oddziałem ludzi, lecz Pan wydał w ich ręce bardzo wielkie wojsko, ponieważ opuścili Pana, Boga swoich ojców. Tak wykonali sąd nad Joaszem. A gdy odeszli od niego — pozostawili go bowiem ciężko chorego — sprzysięgli się przeciwko niemu jego właśni słudzy z powodu krwi synów kapłana Jojady i zabili go na jego łożu, i umarł. Pochowali go w mieście Dawida, lecz nie pochowali go w grobach królewskich.

„Utwierdzę twoje potomstwo na wieki i zbuduję twój tron na wszystkie pokolenia”. Sela.

Niebiosa wysławiają twoje cuda, Panie, a także twoją wierność w zgromadzeniu świętych.

Sprawię też, że jego potomstwo będzie trwać na wieki, a jego tron jak dni nieba.

Jeśli jego synowie opuszczą moje prawo i nie będą postępować według moich wyroków; jeśli naruszą moje ustawy i nie będą strzec moich przykazań, wtedy ukarzę rózgą ich występek, a ich nieprawość chłostą.

Lecz nie odejmę mu całkowicie mojej łaskawości ani nie pozwolę, by zawiodła moja wierność. Nie złamię mojego przymierza ani nie zmienię tego, co wyrzekły moje usta.

„Nikt nie może służyć dwom panom, gdyż albo jednego będzie nienawidził, a drugiego miłował, albo jednemu będzie oddany, a drugim wzgardzi. Nie możecie służyć Bogu i mamonie. Dlatego powiadam wam: nie troszczcie się o swoje życie, co będziecie jeść albo co będziecie pić; ani o swoje ciało, w co się przyodziejecie. Czyż życie nie znaczy więcej niż pokarm, a ciało więcej niż odzienie? Spójrzcie na ptaki niebieskie, że nie sieją ani nie żną, ani nie zbierają do spichlerzy, a wasz Ojciec niebieski je żywi. Czyż wy nie jesteście o wiele cenniejsi niż one?

„Któż z was, troszcząc się, może dodać jedną chwilę do swego życia? A o odzienie czemu się troszczycie? Przyjrzyjcie się liliom polnym, jak rosną. Nie pracują ani nie przędą, a powiadam wam, że nawet Salomon w całej swej chwale nie był przyodziany jak jedna z nich. Jeśli więc trawę polną, która dziś istnieje, a jutro zostaje wrzucona do pieca, Bóg tak przyodziewa, to czyż nie o wiele bardziej was, ludzie małej wiary?

„Nie troszczcie się więc, mówiąc: «Co będziemy jeść?», «Co będziemy pić?» albo «W co się przyodziejemy?» Bo o to wszystko zabiegają poganie; przecież wasz Ojciec niebieski wie, że tego wszystkiego potrzebujecie. Szukajcie najpierw Królestwa Bożego i jego sprawiedliwości, a to wszystko będzie wam dodane. Nie troszczcie się więc o jutro, bo jutro samo zatroszczy się o siebie. Dosyć ma dzień swojej własnej niedoli.