Sobota XVII tygodnia Okresu Zwykłego

Wtedy kapłani i prorocy przemówili do książąt i do całego ludu, mówiąc: „Ten człowiek zasługuje na śmierć, ponieważ prorokował przeciwko temu miastu, jak słyszeliście na własne uszy”. Wówczas Jeremiasz przemówił do wszystkich książąt i do całego ludu, mówiąc: „Pan posłał mnie, abym prorokował przeciwko temu domowi i przeciwko temu miastu wszystkie te słowa, które słyszeliście. Teraz więc poprawcie swoje drogi i swoje uczynki, i słuchajcie głosu Pana, Boga waszego; wtedy Pan odstąpi od nieszczęścia, które zapowiedział przeciwko wam. Ja zaś, oto jestem w waszych rękach. Uczyńcie ze mną to, co jest dobre i słuszne w waszych oczach. Wiedzcie tylko z całą pewnością, że jeśli mnie zabijecie, ściągniecie krew niewinną na siebie samych, na to miasto i na jego mieszkańców; bo zaprawdę Pan posłał mnie do was, abym mówił do waszych uszu wszystkie te słowa”. Wtedy książęta i cały lud powiedzieli do kapłanów i do proroków: „Ten człowiek nie zasługuje na śmierć, ponieważ przemawiał do nas w imię Pana, Boga naszego”. Lecz ręka Achikama, syna Szafana, była z Jeremiaszem, tak że nie wydano go w ręce ludu na śmierć.

Niech nie pochłoną mnie wody powodzi ani niech nie połknie mnie głębina. Niech otchłań nie zamknie nade mną swej paszczy. Odpowiedz mi, Panie, bo dobra jest Twoja łaskawość. Według wielkości Twego miłosierdzia wejrzyj na mnie. Będę wysławiał imię Boga pieśnią i uwielbię Go dziękczynieniem. Milsze to będzie Panu niż wół, niż byk mający rogi i kopyta. Albowiem Pan wysłuchuje ubogich i nie gardzi swoim ludem w niewoli. Niech Go chwalą niebiosa i ziemia, morza i wszystko, co się w nich porusza!

W owym czasie Herod tetrarcha usłyszał wieść o Jezusie i rzekł do swoich sług: „To jest Jan Chrzciciel. On powstał z martwych. Dlatego działają w nim te moce”. Herod bowiem pojmał Jana, związał go i wtrącił do więzienia z powodu Herodiady, żony swego brata Filipa. Jan bowiem mówił do niego: „Nie wolno ci jej mieć”. I choć chciał go zabić, obawiał się tłumu, ponieważ uważano go za proroka. Lecz gdy nadeszły urodziny Heroda, córka Herodiady tańczyła wśród nich i spodobała się Herodowi. Dlatego przyrzekł jej pod przysięgą dać, o cokolwiek poprosi. Ona zaś, namówiona przez swą matkę, powiedziała: „Daj mi tutaj na misie głowę Jana Chrzciciela”. Król się zasmucił, lecz ze względu na przysięgę i na tych, którzy z nim zasiadali do stołu, rozkazał ją wydać. Posłał więc i ściął Jana w więzieniu. Głowę jego przyniesiono na misie i dano dziewczynie, a ona zaniosła ją swojej matce. Przyszli potem jego uczniowie, zabrali ciało i pogrzebali je, a następnie poszli i oznajmili to Jezusowi.