piątek, 24 lipca 2026
Piątek XVI tygodnia Okresu Zwykłego
Matthew 13:18-23
Posłuchaj całego czytania — MP3
Pierwsze czytanie
Jeremiah 3:14-17
„Powróćcie, synowie odstępcy”, mówi Pan, „albowiem Ja jestem waszym małżonkiem. Wezmę jednego z was z miasta i dwóch z rodu, i przyprowadzę was na Syjon. Dam wam pasterzy według mego serca, którzy będą was karmić wiedzą i zrozumieniem. I stanie się, gdy się rozmnożycie i wzrośniecie w tej ziemi, w owych dniach”, mówi Pan, „że nie będą już mówić: ‘arka przymierza Pańskiego!’ Nie przyjdzie to nikomu na myśl. Nie będą jej wspominać. Nie będzie im jej brakować ani nie uczynią innej. W owym czasie nazwą Jeruzalem ‘Tronem Pana’; i zgromadzą się do niego wszystkie narody, do imienia Pana, do Jeruzalem. I nie będą już postępować według uporu swego złego serca.
Psalm responsoryjny
Jeremiah 31:10,11-12,13
„Słuchajcie słowa Pańskiego, narody, i głoście je na dalekich wyspach. Mówcie: «Ten, który rozproszył Izraela, zgromadzi go i będzie go strzegł, jak pasterz strzeże swojej trzody». Albowiem Pan wykupił Jakuba i odkupił go z ręki mocniejszego od niego. Przyjdą i będą śpiewać na wyżynie Syjonu, i napłyną do dobroci Pańskiej, do zboża, do młodego wina, do oliwy oraz do młodych z trzody i z bydła. Ich dusza będzie jak nawodniony ogród. Już nigdy więcej nie będą się smucić. Wtedy dziewica rozraduje się w tańcu, młodzieńcy i starcy razem; albowiem zamienię ich żałobę w radość, pocieszę ich i sprawię, że będą się weselić zamiast swego smutku.
Ewangelia
Matthew 13:18-23
„Posłuchajcie więc przypowieści o siewcy. Do każdego, kto słucha słowa o Królestwie, a nie rozumie go, przychodzi zły i porywa to, co zostało zasiane w jego sercu. To jest ten, który został zasiany przy drodze. Ten, który został zasiany na miejscach skalistych, to ten, kto słucha słowa i natychmiast przyjmuje je z radością; nie ma jednak w sobie korzenia, lecz trwa do czasu. Gdy z powodu słowa nastanie ucisk lub prześladowanie, zaraz się załamuje. Ten, który został zasiany między ciernie, to ten, kto słucha słowa, lecz troski tego wieku i zwodniczość bogactwa zaduszają słowo, i staje się ono bezowocne. Ten zaś, który został zasiany na dobrej ziemi, to ten, kto słucha słowa i rozumie je, który z pewnością wydaje owoc i przynosi: jeden stokrotny, inny sześćdziesięciokrotny, a jeszcze inny trzydziestokrotny”.
Lectio
Bóg przez proroka Jeremiasza nie mówi do nas jak surowy sędzia, lecz jak małżonek, który tęskni za niewiernym ukochanym: „Powróćcie, synowie odstępcy, albowiem Ja jestem waszym małżonkiem”. To zdumiewające — odejście od Boga nie wygasza Jego miłości, lecz ją obnaża. On obiecuje pasterzy według swego serca, obiecuje zamienić żałobę w radość, sprawić, że dusza stanie się jak nawodniony ogród. Nie żąda od nas najpierw doskonałości; żąda powrotu. Pozwala, byśmy wrócili tacy, jacy jesteśmy — zranieni, zmęczeni, czasem zawstydzeni — bo wie, że dopiero w Jego bliskości serce przestaje być uparte.
A jednak Ewangelia przypomina, że to samo ziarno Słowa, które pragnie nas uczynić owocnym ogrodem, pada na różne gleby naszego życia. Czasem słuchamy z radością, lecz nie zapuszczamy korzeni i pierwsza trudność nas łamie. Czasem troski codzienności i „zwodniczość bogactwa” powoli zaduszają to, co Bóg w nas zasiał — nie przez jeden wielki grzech, ale przez setki drobnych roztargnień. Pytanie nie brzmi, czy Bóg sieje hojnie — On zawsze sieje. Pytanie brzmi, jaką glebą stało się dziś moje serce.
Te dwa obrazy spotykają się w jednym wezwaniu: powrót i zakorzenienie. Bóg zaprasza nas z powrotem do siebie nie po to, byśmy przez chwilę poczuli ulgę, lecz byśmy pozwolili Jego słowu wrosnąć w nas tak głęboko, że nawet ucisk nie zdoła nas wyrwać. Owoc — stokrotny, sześćdziesięciokrotny, trzydziestokrotny — nie jest naszym wysiłkiem, lecz znakiem, że pozwoliliśmy się zakorzenić w Tym, który nas nigdy nie przestał kochać.
Która z trzech jałowych gleb — powierzchowna radość bez korzenia, ciernie codziennych trosk, czy ubita droga obojętności — najbardziej przypomina to, jak słuchasz dziś Słowa Bożego, i co konkretnie dusi w tobie jego wzrost?
Jeśli Bóg naprawdę mówi do ciebie „powróćcie, albowiem Ja jestem waszym małżonkiem” — od czego konkretnie odszedłeś w ostatnim czasie i co powstrzymuje cię dziś przed powrotem do Niego?
Święty dnia
Św. Kinga
Ora czyta to na głos każdego ranka, za darmo. Ora