Piątek XVIII tygodnia Okresu Zwykłego

Oto nadciąga przeciw tobie ten, który druzgocze. Strzeż twierdzy! Czuwaj na drodze! Wzmocnij twe biodra! Zbierz wszystkie twe siły! Tarcza jego wojowników zabarwiona jest na czerwono. Mężni wojownicy odziani są w szkarłat. Rydwany błyszczą stalą w dniu jego przygotowań, a włócznie z drewna sosnowego wznoszą się groźnie. Biada miastu krwi! Całe jest pełne kłamstwa i grabieży. Nie ustaje łup. Trzask bicza, turkot kół, tętent koni i podskakujące rydwany, jeźdźcy dosiadający koni, migoczący miecz i błyszcząca włócznia, mnóstwo pobitych, wielkie stosy trupów i bez końca ciała umarłych. Potykają się o ich ciała. Rzucę na ciebie plugawe błoto, uczynię cię wzgardzoną i wystawię cię na widowisko. I stanie się, że wszyscy, którzy na ciebie spojrzą, uciekną od ciebie i powiedzą: „Niniwa jest spustoszona! Kto będzie ją opłakiwał?” Gdzie mam szukać dla ciebie pocieszycieli?”

Wtedy Jezus rzekł do swoich uczniów: „Jeśli ktoś chce pójść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech weźmie swój krzyż i niech Mnie naśladuje. Kto bowiem chce ocalić swoje życie, straci je, a kto straci swoje życie ze względu na Mnie, odnajdzie je. Cóż bowiem pomoże człowiekowi, choćby cały świat pozyskał, a życie swoje utracił? Albo co da człowiek w zamian za swoje życie? Syn Człowieczy przyjdzie bowiem w chwale swojego Ojca ze swoimi aniołami i wtedy odda każdemu według jego uczynków. Zaprawdę powiadam wam: niektórzy z tych, co tutaj stoją, nie zaznają śmierci, aż ujrzą Syna Człowieczego przychodzącego w swoim Królestwie”.