Środa XXVIII tygodnia Okresu Zwykłego

Lecz jeśli jesteście prowadzeni przez Ducha, nie jesteście pod Prawem. Uczynki zaś ciała są jawne, a są nimi: cudzołóstwo, nierząd, nieczystość, rozpusta, bałwochwalstwo, czary, nienawiść, spór, zazdrości, wybuchy gniewu, niesnaski, rozłamy, herezje, zawiść, zabójstwa, pijaństwo, hulanki i tym podobne. Przed nimi was ostrzegam, jak już wcześniej ostrzegałem, że ci, którzy takie rzeczy czynią, nie odziedziczą Królestwa Bożego. Owocem zaś Ducha jest miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność, łagodność i opanowanie. Przeciw takim rzeczom nie ma Prawa. A ci, którzy należą do Chrystusa, ukrzyżowali ciało wraz z jego namiętnościami i pożądaniami. Jeśli żyjemy według Ducha, postępujmy też według Ducha.

Błogosławiony człowiek, który nie chodzi za radą występnych, ani nie staje na drodze grzeszników, ani nie zasiada w gronie szyderców; lecz w prawie Pana ma upodobanie. Nad Jego prawem rozmyśla dniem i nocą. Będzie on jak drzewo zasadzone nad strumieniami wód, które wydaje owoc w swoim czasie, a jego liść nie usycha. Cokolwiek uczyni, powiedzie się. Nie tak występni, nie tak; są bowiem jak plewa, którą wiatr rozwiewa. Pan bowiem zna drogę sprawiedliwych, lecz droga występnych zaginie.

Lecz biada wam, faryzeusze! Dajecie bowiem dziesięcinę z mięty, ruty i wszelkiego ziela, a pomijacie sprawiedliwość i miłość Bożą. To właśnie należało czynić, a tamtego nie zaniedbywać. Biada wam, faryzeusze! Miłujecie bowiem pierwsze miejsca w synagogach i pozdrowienia na rynkach. Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy! Jesteście bowiem jak ukryte groby, po których ludzie chodzą, nie wiedząc o tym”.

Wtedy jeden z uczonych w Prawie odezwał się do Niego: „Nauczycielu, mówiąc to, i nas znieważasz”.

On zaś rzekł: „Biada również wam, uczeni w Prawie! Obciążacie bowiem ludzi brzemionami trudnymi do udźwignięcia, a sami nawet jednym palcem nie chcecie ruszyć tych brzemion.