Czwartek XXIX tygodnia Okresu Zwykłego

Dlatego zginam kolana przed Ojcem naszego Pana Jezusa Chrystusa, od którego bierze swe imię wszelki ród na niebie i na ziemi, aby według bogactwa swej chwały sprawił w was, byście zostali umocnieni potęgą przez Jego Ducha w wewnętrznym człowieku; aby Chrystus zamieszkał w waszych sercach przez wiarę; abyście, wkorzenieni i ugruntowani w miłości, zdołali pojąć wraz ze wszystkimi świętymi, jaka jest szerokość i długość, wysokość i głębokość, i poznać miłość Chrystusa, przewyższającą wszelkie poznanie, abyście zostali napełnieni całą pełnią Boga. Temu zaś, który mocą działającą w nas może uczynić nieskończenie więcej ponad to wszystko, o co prosimy albo o czym myślimy — Jemu niech będzie chwała w Kościele i w Chrystusie Jezusie przez wszystkie pokolenia na wieki wieków. Amen.

Radujcie się w Panu, wy sprawiedliwi! Prawym przystoi chwała. Dziękujcie Panu na cytrze. Śpiewajcie mu pieśni na harfie o dziesięciu strunach. Albowiem słowo Pana jest prawe. Całe jego dzieło dokonuje się w wierności. On miłuje sprawiedliwość i prawość. Ziemia pełna jest łaskawości Pana. Zamysł Pana trwa niezachwianie na wieki, myśli jego serca przez wszystkie pokolenia. Błogosławiony naród, którego Bogiem jest Pan, lud, który on wybrał sobie na dziedzictwo. Oto oko Pana spoczywa na tych, którzy się go boją, na tych, którzy pokładają nadzieję w jego łaskawości; aby wybawić ich dusze od śmierci i zachować ich przy życiu w czasie głodu.

„Przyszedłem rzucić ogień na ziemię i jakże bardzo pragnę, aby już zapłonął! Lecz mam przyjąć chrzest i jakże jestem udręczony, dopóki się to nie wypełni! Czy sądzicie, że przyszedłem przynieść pokój na ziemię? Mówię wam, że nie, lecz raczej rozłam. Odtąd bowiem pięcioro w jednym domu będzie podzielonych: troje przeciw dwojgu i dwoje przeciw trojgu. Będą podzieleni: ojciec przeciw synowi, a syn przeciw ojcu; matka przeciw córce, a córka przeciw matce; teściowa przeciw synowej, a synowa przeciw teściowej”.