Czwartek VII tygodnia Okresu Wielkanocnego

Nazajutrz zaś, pragnąc poznać prawdę o to, dlaczego był oskarżany przez Żydów, uwolnił go z więzów i rozkazał, aby zebrali się arcykapłani oraz cała Rada, a wyprowadziwszy Pawła, postawił go przed nimi.

Gdy krzyczeli i zrzucali swoje płaszcze, i miotali proch w powietrze,

„Gdy odbywałem swoją podróż i zbliżałem się do Damaszku około południa, nagle wielkie światło z nieba zajaśniało wokół mnie. Upadłem na ziemię i usłyszałem głos mówiący do mnie: ‚Szawle, Szawle, dlaczego Mnie prześladujesz?’ Odpowiedziałem: ‚Kim jesteś, Panie?’ On zaś rzekł do mnie: ‚Jam jest Jezus z Nazaretu, którego ty prześladujesz.’ Ci zaś, którzy byli ze mną, widzieli wprawdzie światło i przelękli się, lecz nie zrozumieli głosu Tego, który do mnie przemawiał. Powiedziałem: ‚Co mam czynić, Panie?’ A Pan rzekł do mnie: ‚Wstań i idź do Damaszku. Tam powiedzą ci o wszystkim, co zostało ci wyznaczone do wykonania.’ A ponieważ nie mogłem widzieć z powodu blasku owego światła, prowadzony za rękę przez tych, którzy byli ze mną, przyszedłem do Damaszku.”

Zachowaj mnie, Boże, bo w Tobie szukam schronienia. Duszo moja, powiedziałaś Panu: „Ty jesteś moim Panem. Poza Tobą nie ma dla mnie żadnego dobra”. Pan wyznaczył mój dział i mój kielich. Ty uczyniłeś pewnym moje dziedzictwo. Będę błogosławił Pana, który udzielił mi rady. Tak, moje serce poucza mnie w porze nocnej. Zawsze stawiam sobie Pana przed oczami. Ponieważ jest po mojej prawicy, nie zachwieję się. Dlatego raduje się moje serce, a mój język weseli się. Także moje ciało spoczywać będzie bezpiecznie. Bo nie pozostawisz mojej duszy w Szeolu ani nie dopuścisz, aby Twój święty oglądał zepsucie. Ukażesz mi ścieżkę życia. W Twojej obecności jest pełnia radości. Po Twojej prawicy są rozkosze na wieki.

Nie tylko za nimi się modlę, lecz również za tymi, którzy dzięki ich słowu uwierzą we Mnie, aby wszyscy stanowili jedno; jak Ty, Ojcze, jesteś we Mnie, a Ja w Tobie, aby i oni w Nas jedno stanowili, aby świat uwierzył, że Ty Mnie posłałeś. Chwałę, którą Mi dałeś, przekazałem im, aby stanowili jedno, tak jak My jedno stanowimy; Ja w nich, a Ty we Mnie, aby dopełnili się w jedności; aby świat poznał, że Ty Mnie posłałeś i że ich umiłowałeś, tak jak Mnie umiłowałeś. Ojcze, pragnę, aby także ci, których Mi dałeś, byli ze Mną tam, gdzie Ja jestem, aby oglądali chwałę moją, którą Mi dałeś, ponieważ umiłowałeś Mnie przed założeniem świata. Ojcze sprawiedliwy, świat Cię nie poznał, lecz Ja Cię poznałem, a oni poznali, że Ty Mnie posłałeś. Objawiłem im Twoje imię i nadal będę objawiał, aby miłość, którą Mnie umiłowałeś, w nich była, a Ja w nich.