Wspomnienie Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny

Ich potomstwo będzie znane wśród narodów, a ich latorośl pośród ludów. Wszyscy, którzy je ujrzą, uznają je, że są potomstwem, które Pan pobłogosławił”. Będę się wielce radował w Panu! Dusza moja rozraduje się w Bogu moim, gdyż przyodział mnie w szaty zbawienia. Okrył mnie płaszczem sprawiedliwości, jak oblubieniec, który zdobi się wieńcem, i jak oblubienica, która stroi się w swoje klejnoty. Bo jak ziemia wydaje swój kiełek i jak ogród sprawia, że wschodzi to, co w nim zasiane, tak Pan Bóg sprawi, że wzejdzie sprawiedliwość i chwała wobec wszystkich narodów.

Anna modliła się i mówiła:

„Raduje się moje serce w Panu!

Moja moc wywyższona jest w Panu.

Otwarły się szeroko moje usta przeciw nieprzyjaciołom moim,

ponieważ weselę się ze zbawienia Twego.

„Łuki mocarzy są złamane,

a ci, którzy się chwiali, przepasani są mocą.

Syci najmują się za chleb,

a głodni już nie zaznają głodu.

Nawet niepłodna rodzi siedmioro,

a ta, która miała wiele dzieci, marnieje.

„Pan zadaje śmierć i przywraca życie.

Strąca do Szeolu i znów wyprowadza.

Pan czyni ubogim i czyni bogatym.

On poniża i On wywyższa.

Podnosi z prochu nędzarza,

z gnoju dźwiga ubogiego,

aby posadzić go z możnymi

i dać mu w dziedzictwo tron chwały.

Albowiem do Pana należą filary ziemi

i na nich ustanowił świat.

Jego rodzice każdego roku udawali się do Jerozolimy na święto Paschy. Gdy miał dwanaście lat, poszli do Jerozolimy według zwyczaju tego święta, a gdy wypełnili owe dni i wracali, chłopiec Jezus pozostał w Jerozolimie. Józef i Jego matka nie wiedzieli o tym, lecz sądząc, że jest wśród towarzyszy podróży, przeszli dzień drogi i szukali Go pośród krewnych oraz znajomych. Gdy Go nie znaleźli, zawrócili do Jerozolimy, szukając Go. Po trzech dniach znaleźli Go w świątyni, jak siedział pośród nauczycieli, słuchając ich i zadając im pytania. Wszyscy zaś, którzy Go słyszeli, byli zdumieni Jego rozumem i odpowiedziami. Gdy Go ujrzeli, zdziwili się, a Jego matka rzekła do Niego: „Synu, czemu nam to uczyniłeś? Oto Twój ojciec i ja z niepokojem Cię szukaliśmy”. On zaś odpowiedział im: „Czemu Mnie szukaliście? Czyż nie wiedzieliście, że powinienem być w domu Ojca mego?” Lecz oni nie zrozumieli słów, które do nich wypowiedział. Potem poszedł z nimi i przybył do Nazaretu, i był im poddany. A Jego matka zachowywała wszystkie te słowa w swoim sercu.