Środa XIX tygodnia Okresu Zwykłego

Wtedy zawołał do moich uszu donośnym głosem, mówiąc: „Sprawcie, aby zbliżyli się ci, którzy są zwierzchnikami nad miastem, każdy z narzędziem zagłady w swej ręce”. I oto sześciu mężów nadeszło drogą górnej bramy, która leży ku północy, każdy z narzędziem rzezi w swej ręce. Jeden mąż pośród nich był odziany w len, a u boku miał kałamarz pisarza. Weszli oni i stanęli obok brązowego ołtarza.

Chwała Boga Izraela uniosła się znad cheruba, na którym spoczywała, ku progowi świątyni; i zawołał on do męża odzianego w len, który miał u boku kałamarz pisarza. I rzekł do niego Pan: „Przejdź przez środek miasta, przez środek Jeruzalem, i uczyń znak na czołach mężów, którzy wzdychają i lamentują nad wszystkimi obrzydliwościami, jakie się w nim dokonują”.

A do innych rzekł, tak że słyszałem: „Idźcie za nim przez miasto i uderzajcie. Niech nie oszczędza wasze oko ani nie miejcie litości. Zabijajcie doszczętnie starca, młodzieńca, dziewicę, dzieci i kobiety; lecz nie zbliżajcie się do żadnego człowieka, na którym jest znak. Zacznijcie od mojej świątyni”. I zaczęli od starców, którzy byli przed świątynią.

I rzekł do nich: „Splugawcie świątynię i napełnijcie dziedzińce zabitymi. Wyjdźcie!”. Wyszli więc i uderzali w mieście.

A chwała Pańska wzniosła się znad progu świątyni i stanęła nad cherubami. Cheruby uniosły swe skrzydła i wzbiły się od ziemi na moich oczach, gdy wychodziły, a koła były obok nich. I stanęły u wejścia wschodniej bramy świątyni Pańskiej; a chwała Boga Izraela była nad nimi, w górze.

To była żywa istota, którą widziałem pod Bogiem Izraela nad rzeką Kebar; i poznałem, że były to cheruby. Każdy miał cztery oblicza i każdy cztery skrzydła. Pod ich skrzydłami było coś na kształt ludzkich rąk. Co zaś do wyglądu ich oblicz, były to te oblicza, które widziałem nad rzeką Kebar, ich wygląd i one same. Każdy szedł prosto przed siebie.

Alleluja! Chwalcie, słudzy Pana, chwalcie imię Pana. Alleluja! Chwalcie, słudzy Pana, chwalcie imię Pana. Niech będzie błogosławione imię Pana, odtąd i na wieki. Od wschodu słońca aż do jego zachodu niech będzie chwalone imię Pana. Pan jest wywyższony ponad wszystkie narody, Jego chwała ponad niebiosa.

„Jeśli twój brat zgrzeszy przeciwko tobie, idź i wskaż mu jego winę w cztery oczy, między tobą a nim samym. Jeśli cię posłucha, pozyskałeś swojego brata. Lecz jeśli nie posłucha, weź ze sobą jeszcze jednego lub dwóch, aby na podstawie ust dwóch albo trzech świadków każde słowo zostało potwierdzone. Jeśli ich nie zechce posłuchać, powiedz zgromadzeniu. A jeśli i zgromadzenia nie zechce posłuchać, niech będzie dla ciebie jak poganin i celnik. Zaprawdę powiadam wam: cokolwiek zwiążecie na ziemi, będzie związane w niebie, a cokolwiek rozwiążecie na ziemi, będzie rozwiązane w niebie. Znów zaprawdę powiadam wam: jeśli dwaj z was na ziemi zgodnie o cokolwiek poproszą, stanie się im to za sprawą mojego Ojca, który jest w niebie. Gdzie bowiem dwaj albo trzej są zgromadzeni w imię moje, tam jestem pośród nich”.