Czwartek XX tygodnia Okresu Zwykłego

Uświęcę moje wielkie imię, które zostało zbezczeszczone wśród narodów, które wy zbezcześciliście pośród nich. Wtedy narody poznają, że Ja jestem Panem” — mówi Pan Bóg — „gdy okażę się świętym w was na ich oczach. „‘„Zabiorę was bowiem spośród narodów i zgromadzę was ze wszystkich krajów, i przyprowadzę was do waszej własnej ziemi. Pokropię was czystą wodą i będziecie czyści. Oczyszczę was z wszelkiej waszej nieczystości i z wszystkich waszych bożków. Dam wam też serce nowe i ducha nowego tchnę do waszego wnętrza. Odejmę z waszego ciała serce kamienne, a dam wam serce z ciała. Ducha mojego tchnę do waszego wnętrza i sprawię, że będziecie postępować według moich ustaw. Będziecie strzec moich nakazów i wypełniać je. Zamieszkacie w ziemi, którą dałem waszym ojcom. Będziecie moim ludem, a Ja będę waszym Bogiem.

Stwórz we mnie serce czyste, o Boże. Odnów we mnie ducha prawego. Nie odrzucaj mnie od swego oblicza i nie odbieraj mi swego świętego Ducha. Przywróć mi radość twego zbawienia. Umocnij mnie duchem ochoczym. Wtedy będę uczył występnych twoich dróg i grzesznicy nawrócą się do ciebie. Nie masz bowiem upodobania w ofierze, inaczej złożyłbym ją; nie znajdujesz radości w całopaleniu. Ofiarą dla Boga jest duch skruszony; sercem skruszonym i uniżonym, o Boże, nie wzgardzisz.

Jezus odpowiedział i znów przemówił do nich w przypowieściach, mówiąc: „Królestwo Niebieskie podobne jest do pewnego króla, który wyprawił ucztę weselną dla swego syna i posłał swoje sługi, aby wezwali zaproszonych na ucztę weselną, lecz oni nie chcieli przyjść. Znów posłał inne sługi, mówiąc: ‘Powiedzcie zaproszonym: „Oto przygotowałem ucztę moją. Moje woły i tuczne zwierzęta są zabite, i wszystko jest gotowe. Przyjdźcie na ucztę weselną!”’ Lecz oni to zlekceważyli i odeszli, jeden na swoje pole, drugi do swojego handlu, a pozostali pochwycili jego sługi, znieważyli ich i zabili. Gdy król to usłyszał, rozgniewał się, posłał swoje wojska, wytracił owych morderców i spalił ich miasto. Wtedy rzekł do swoich sług: ‘Uczta weselna jest gotowa, lecz zaproszeni nie byli jej godni. Idźcie więc na rozstaje dróg i zaproście na ucztę weselną wszystkich, których napotkacie.’ Owe sługi wyszły na drogi i zgromadziły wszystkich, których napotkały, złych i dobrych. I zapełniła się sala weselna gośćmi. Lecz gdy król wszedł, by przyjrzeć się gościom, ujrzał tam człowieka, który nie był ubrany w strój weselny, i rzekł do niego: ‘Przyjacielu, jak wszedłeś tutaj, nie mając stroju weselnego?’ A on zaniemówił. Wtedy król powiedział sługom: ‘Zwiążcie mu ręce i nogi, zabierzcie go i wyrzućcie na zewnątrz w ciemności. Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów.’ Wielu bowiem jest wezwanych, lecz mało wybranych.”