Środa XXV tygodnia Okresu Zwykłego

„Każde słowo Boga jest doskonałe. On jest tarczą dla tych, którzy w Nim szukają schronienia. Nie dodawaj nic do Jego słów, aby cię nie skarcił i abyś nie okazał się kłamcą.

Dwóch rzeczy Cię proszę; nie odmawiaj mi ich, zanim umrę: Oddal ode mnie fałsz i kłamstwo. Nie dawaj mi ani ubóstwa, ani bogactwa; żyw mnie pokarmem, który jest mi potrzebny; abym nasycony nie zaparł się Ciebie i nie powiedział: «Kim jest Pan?», albo abym w ubóstwie nie kradł i nie znieważył imienia mojego Boga.

Zachowaj mnie od drogi kłamstwa. Obdarz mnie łaskawie swoim prawem! Prawo Twoich ust jest dla mnie lepsze niż tysiące sztuk złota i srebra. Panie, Twoje słowo trwa na wieki w niebiosach. Powstrzymałem swoje stopy od wszelkiej złej drogi, abym mógł zachować Twoje słowo. Dzięki Twoim przykazaniom zdobywam zrozumienie; dlatego nienawidzę wszelkiej drogi fałszu. Nienawidzę fałszu i brzydzę się nim. Miłuję Twoje prawo.

Zwoławszy dwunastu razem, dał im moc i władzę nad wszystkimi demonami oraz do uzdrawiania chorób. Posłał ich, aby głosili Królestwo Boże i uzdrawiali chorych. I rzekł do nich: „Nie bierzcie nic na drogę — ani laski, ani torby, ani chleba, ani pieniędzy; niech też nikt z was nie ma dwóch płaszczy. Do któregokolwiek domu wejdziecie, tam pozostańcie i stamtąd wyruszajcie w dalszą drogę. A jeśli was gdzieś nie przyjmą, wychodząc z tego miasta, strząśnijcie nawet proch z waszych stóp na świadectwo przeciwko nim”. Wyruszyli więc i przechodzili przez wioski, głosząc Dobrą Nowinę i wszędzie uzdrawiając.