Piątek XXVII tygodnia Okresu Zwykłego

Wiedzcie zatem, że ci, którzy są z wiary, oni są synami Abrahama. A Pismo, przewidziawszy, że Bóg z wiary usprawiedliwi pogan, wcześniej ogłosiło Abrahamowi Dobrą Nowinę, mówiąc: „W tobie będą błogosławione wszystkie narody”. Tak więc ci, którzy są z wiary, dostępują błogosławieństwa wraz z wierzącym Abrahamem. Wszyscy bowiem, którzy są z uczynków Prawa, są pod przekleństwem. Napisano bowiem: „Przeklęty każdy, kto nie trwa we wszystkim, co jest napisane w księdze Prawa, aby to wypełniać”. A że przez Prawo nikt nie zostaje usprawiedliwiony przed Bogiem, jest oczywiste, gdyż: „Sprawiedliwy z wiary żyć będzie”. Prawo zaś nie jest z wiary, lecz: „Kto je wypełnia, żyć będzie przez nie”. Chrystus wykupił nas od przekleństwa Prawa, stawszy się za nas przekleństwem. Napisano bowiem: „Przeklęty każdy, kto zawisł na drzewie”, aby błogosławieństwo Abrahama stało się udziałem pogan w Chrystusie Jezusie, abyśmy przez wiarę otrzymali obietnicę Ducha.

Alleluja! Będę wysławiał Pana całym sercem moim, w radzie sprawiedliwych i w zgromadzeniu. Wielkie są dzieła Pańskie, rozważane przez wszystkich, którzy w nich mają upodobanie. Jego dzieło to majestat i wspaniałość, a sprawiedliwość Jego trwa na wieki. Sprawił, że pamięta się o Jego cudownych dziełach. Łaskawy jest Pan i miłosierny. Dał pokarm tym, którzy się Go boją. Zawsze pamięta o swoim przymierzu. Ukazał swemu ludowi potęgę swoich dzieł, dając mu dziedzictwo narodów.

Lecz niektórzy z nich mówili: „Przez Belzebuba, władcę demonów, wypędza demony”. Inni zaś, wystawiając Go na próbę, domagali się od Niego znaku z nieba. On jednak, znając ich myśli, rzekł do nich: „Każde królestwo wewnętrznie skłócone pustoszeje, a dom skłócony sam ze sobą upada. Jeśli i szatan jest wewnętrznie skłócony, jakże ostoi się jego królestwo? Mówicie bowiem, że Ja przez Belzebuba wypędzam demony. Lecz jeśli Ja przez Belzebuba wypędzam demony, to przez kogo wypędzają je wasi synowie? Dlatego oni będą waszymi sędziami. Jeśli jednak Ja palcem Bożym wypędzam demony, to istotnie przyszło do was królestwo Boże.

Gdy człowiek mocny i dobrze uzbrojony strzeże swego domostwa, bezpieczne jest jego mienie. Lecz gdy napadnie go ktoś mocniejszy i pokona go, zabiera mu całą broń, której ufał, i rozdziela jego łupy.

Kto nie jest ze Mną, jest przeciwko Mnie; a kto nie zbiera ze Mną, ten rozprasza. Gdy duch nieczysty wyjdzie z człowieka, błąka się po miejscach bezwodnych, szukając odpoczynku, a nie znajdując go, mówi: «Wrócę do mego domu, z którego wyszedłem». Gdy powróci, zastaje go wymiecionym i uporządkowanym. Wtedy idzie i bierze siedem innych duchów, gorszych od siebie, a one wchodzą i tam mieszkają. I staje się późniejszy stan owego człowieka gorszy niż poprzedni”.