niedziela, 1 listopada 2026

Uroczystość Wszystkich Świętych

Matthew 5:1-12

Posłuchaj całego czytania — MP3

Pierwsze czytanie

Revelation 7:2-4,9-14

Ujrzałem innego anioła wstępującego od wschodu słońca, mającego pieczęć Boga żywego. Zawołał głosem donośnym do czterech aniołów, którym dano moc szkodzenia ziemi i morzu, mówiąc: „Nie szkodźcie ziemi ani morzu, ani drzewom, dopóki nie opieczętujemy na czołach sług Boga naszego!” I usłyszałem liczbę opieczętowanych: sto czterdzieści cztery tysiące opieczętowanych z każdego pokolenia synów Izraela.

Potem ujrzałem, a oto wielki tłum, którego nikt nie mógł policzyć, z każdego narodu i ze wszystkich pokoleń, ludów i języków, stojący przed tronem i przed Barankiem, odziani w białe szaty, z palmami w rękach. I wołali głosem donośnym, mówiąc: „Zbawienie naszemu Bogu, który zasiada na tronie, i Barankowi!” A wszyscy aniołowie stali wokół tronu, starszych i czterech istot żyjących; i upadli przed tronem na twarze, i oddali pokłon Bogu, mówiąc: „Amen! Błogosławieństwo i chwała, mądrość i dziękczynienie, cześć i moc, i potęga naszemu Bogu na wieki wieków! Amen.”

A jeden ze starszych odezwał się, mówiąc do mnie: „Ci, którzy są odziani w białe szaty, kim są i skąd przybyli?” Odpowiedziałem mu: „Panie mój, ty wiesz.” I rzekł do mnie: „To są ci, którzy przychodzą z wielkiego ucisku. Wyprali swoje szaty i wybielili je we krwi Baranka.

Psalm responsoryjny

Psalms 24:1-2,3-4,5-6

Do Pana należy ziemia i wszystko, co ją napełnia, świat i ci, którzy w nim mieszkają. On bowiem założył ją na morzach i utwierdził ponad wodami.

Kto wstąpi na górę Pana? Kto stanie w Jego świętym miejscu? Człowiek o nieskalanych dłoniach i czystym sercu, który nie skłonił swej duszy ku fałszowi ani nie przysięgał podstępnie.

On otrzyma błogosławieństwo od Pana i sprawiedliwość od Boga swego zbawienia. Takie jest pokolenie tych, którzy Go szukają, którzy szukają Twego oblicza — oto Jakub. Sela.

Drugie czytanie

1 John 3:1-3

Patrzcie, jak wielką miłość okazał nam Ojciec, że zostaliśmy nazwani dziećmi Bożymi! Dlatego świat nas nie zna, ponieważ Jego nie poznał. Umiłowani, teraz jesteśmy dziećmi Bożymi, a jeszcze nie objawiło się, czym będziemy. Wiemy jednak, że gdy się On objawi, będziemy do Niego podobni, gdyż ujrzymy Go takim, jakim jest. Każdy zaś, kto pokłada w Nim tę nadzieję, oczyszcza samego siebie, tak jak On jest czysty.

Ewangelia

Matthew 5:1-12

Widząc tłumy, wszedł na górę. Gdy usiadł, przystąpili do Niego Jego uczniowie. A On otworzył swoje usta i nauczał ich, mówiąc:

„Błogosławieni ubodzy w duchu, albowiem do nich należy Królestwo Niebieskie.

Błogosławieni, którzy się smucą, albowiem oni będą pocieszeni.

Błogosławieni cisi, albowiem oni odziedziczą ziemię.

Błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości, albowiem oni będą nasyceni.

Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią.

Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą.

Błogosławieni, którzy wprowadzają pokój, albowiem oni będą nazwani dziećmi Bożymi.

Błogosławieni, którzy cierpią prześladowanie dla sprawiedliwości, albowiem do nich należy Królestwo Niebieskie.

Błogosławieni jesteście, gdy ludzie wam urągają, prześladują was i mówią kłamliwie wszelkie zło przeciwko wam z mego powodu. Radujcie się i weselcie się ogromnie, albowiem wielka jest wasza nagroda w niebie. Tak bowiem prześladowali proroków, którzy byli przed wami.”

Lectio

Święty Jan trzykrotnie w kilku zdaniach mówi to samo, jakby sam nie mógł się nadziwić: jesteśmy dziećmi Bożymi. Nie będziemy nimi, nie zasłużymy sobie na to — już teraz nimi jesteśmy. A jednak w tym samym tchnieniu dodaje słowa, które powinny nas zatrzymać: „jeszcze nie objawiło się, czym będziemy”. Świętość, którą dziś czcimy w tym niepoliczalnym tłumie z białymi szatami, nie jest więc dokonanym portretem, lecz czymś, co wciąż się w nas odsłania. Ci święci nie byli ludźmi, którzy mieli wszystko poukładane. Byli tymi, którzy „przychodzą z wielkiego ucisku” — ludźmi, których życie zostało przeprane przez ból i miłość.

I tu Osiem Błogosławieństw przestaje być listą ideałów, a staje się portretem tego ogromnego tłumu. Bo kim są ci, którzy wybielili swoje szaty? To płaczący, cisi, głodni sprawiedliwości, miłosierni, czystego serca. Jezus nie mówi: „starajcie się być błogosławieni”. On mówi: „błogosławieni jesteście” — już teraz, w samym środku waszej biedy, waszego smutku, waszego pragnienia. Świętość nie zaczyna się tam, gdzie kończy się nasza słabość, ale właśnie w niej. Psalm pyta: „Kto wstąpi na górę Pana?” — i Jezus odpowiada z tej samej góry, na którą wstępuje, by usiąść i uczyć. Odpowiedź brzmi: nie ci bez skazy, lecz ci, którzy pozwolili, by Baranek ich obmył.

To jest nadzieja, która nie odwraca wzroku od trudu. Święci, których dziś wspominamy, patrzą na nas nie z góry, lecz jak ci, którzy już przeszli tę samą drogę i wołają, że warto.

Który z twoich obecnych smutków — ten konkretny, który nosisz w sobie od tygodni — najtrudniej ci uwierzyć, że może kryć w sobie błogosławieństwo? Czyją szarą, niezauważoną świętość widziałeś z bliska w swoim życiu — kogo mógłbyś dziś nazwać po imieniu jako kogoś, kto pokazał ci, jak wygląda droga na górę Pana?

Święty dnia

Św. Wigor, biskup (+ VI w.)

Ora czyta to na głos każdego ranka, za darmo. Ora