Piątek XXXI tygodnia Okresu Zwykłego

Bracia, bądźcie wspólnie moimi naśladowcami i wpatrujcie się w tych, którzy postępują według wzoru, jaki w nas macie. Wielu bowiem postępuje — o których często wam mówiłem, a teraz nawet z płaczem mówię — jako nieprzyjaciele krzyża Chrystusowego, których końcem jest zagłada, których bogiem jest brzuch, a chwałą to, co dla nich hańbą, którzy myślą o rzeczach ziemskich. Nasza bowiem ojczyzna jest w niebie, skąd też wyczekujemy Zbawiciela, Pana Jezusa Chrystusa; który przemieni nasze poniżone ciało, aby stało się podobne do Jego chwalebnego ciała, mocą tego działania, którym zdolny jest również wszystko sobie poddać. Dlatego, bracia moi umiłowani i upragnieni, radości moja i korono, tak trwajcie mocno w Panu, umiłowani moi.

Uradowałem się, gdy mi powiedziano: „Pójdźmy do domu Pańskiego!” Nasze stopy stają w twoich bramach, Jeruzalem; Jeruzalem, które jest zbudowane jako miasto zwarte w jedną całość; dokąd wstępują pokolenia, pokolenia Pańskie, według prawa nadanego Izraelowi, aby wysławiać imię Pańskie. Tam bowiem ustawiono trony do sądu, trony domu Dawida.

Powiedział też do swoich uczniów: „Był pewien bogaty człowiek, który miał zarządcę. Oskarżono przed nim tego człowieka, że trwoni jego majętność. Wezwał go więc i rzekł do niego: «Cóż to słyszę o tobie? Zdaj sprawę ze swego zarządzania, bo już nie będziesz mógł zarządzać».

Zarządca zaś rzekł sam do siebie: «Cóż uczynię, skoro mój pan odbiera mi zarząd? Kopać nie mam siły, żebrać się wstydzę. Wiem, co uczynię, aby mnie przyjęto do swoich domów, gdy zostanę odsunięty od zarządzania».

I wezwawszy do siebie każdego z dłużników swego pana, rzekł do pierwszego: «Ile jesteś winien mojemu panu?». Ten odpowiedział: «Sto bat oliwy». Rzekł mu: «Weź swoje zobowiązanie, usiądź szybko i napisz pięćdziesiąt». Następnie rzekł do innego: «A ty ile jesteś winien?». Ten odpowiedział: «Sto korców pszenicy». Rzekł mu: «Weź swoje zobowiązanie i napisz osiemdziesiąt».

Pan pochwalił nieuczciwego zarządcę, że roztropnie postąpił; synowie bowiem tego świata w swoim pokoleniu roztropniejsi są niż synowie światłości.