Czwartek XXXI tygodnia Okresu Zwykłego

To my bowiem jesteśmy obrzezaniem, którzy czcimy Boga w Duchu i chlubimy się w Chrystusie Jezusie, a nie pokładamy ufności w ciele; choć ja sam mógłbym pokładać ufność nawet w ciele. Jeśli ktoś inny sądzi, że może pokładać ufność w ciele, to ja tym bardziej: obrzezany ósmego dnia, z rodu Izraela, z pokolenia Beniamina, Hebrajczyk z Hebrajczyków; co do Prawa — faryzeusz; co do gorliwości — prześladowca Kościoła; co do sprawiedliwości, która jest w Prawie — bez zarzutu. Lecz to, co było dla mnie zyskiem, uznałem ze względu na Chrystusa za stratę. Owszem, co więcej, wszystko uznaję za stratę ze względu na wyższość poznania Chrystusa Jezusa, mojego Pana, dla którego wyrzekłem się wszystkiego i uważam to za nic więcej niż odpadki, abym zyskał Chrystusa.

Śpiewajcie Mu, grajcie Mu na cześć! Opowiadajcie o wszystkich Jego cudownych dziełach. Chlubcie się Jego świętym imieniem. Niech się raduje serce tych, którzy szukają Pana. Szukajcie Pana i Jego mocy. Szukajcie Jego oblicza nieustannie. Pamiętajcie o cudownych dziełach, których dokonał; o Jego cudach i wyrokach Jego ust, wy, potomstwo Abrahama, Jego sługi, wy, synowie Jakuba, Jego wybrani. On jest Panem, Bogiem naszym. Jego wyroki są na całej ziemi.

A wszyscy celnicy i grzesznicy zbliżali się do Niego, aby Go słuchać. Faryzeusze zaś i uczeni w Piśmie szemrali, mówiąc: „Ten człowiek przyjmuje grzeszników i jada z nimi.” Opowiedział im więc tę przypowieść: „Któż z was, mając sto owiec i zgubiwszy jedną z nich, nie zostawi dziewięćdziesięciu dziewięciu na pustkowiu i nie pójdzie za tą zgubioną, aż ją odnajdzie? A gdy ją znajdzie, kładzie ją na swoje ramiona, radując się. Gdy wraca do domu, zwołuje swoich przyjaciół i sąsiadów, mówiąc im: „Cieszcie się ze mną, bo odnalazłem moją owcę, która zginęła!” Powiadam wam, że tak samo większa będzie radość w niebie z jednego grzesznika, który się nawraca, niż z dziewięćdziesięciu dziewięciu sprawiedliwych, którzy nie potrzebują nawrócenia. Albo która kobieta, mając dziesięć drachm, jeśli zgubi jedną drachmę, nie zapali lampy, nie wymiecie domu i nie szuka starannie, aż ją odnajdzie? A gdy ją znajdzie, zwołuje swoje przyjaciółki i sąsiadki, mówiąc: „Cieszcie się ze mną, bo odnalazłam drachmę, którą zgubiłam.” Tak samo, powiadam wam, radość panuje wobec aniołów Bożych z powodu jednego grzesznika, który się nawraca.”