Sobota XXXI tygodnia Okresu Zwykłego

Uradowałem się zaś wielce w Panu, że teraz wreszcie ożywiła się wasza troska o mnie; wprawdzie troszczyliście się o to i przedtem, lecz brakło wam sposobności. Nie mówię tego z powodu niedostatku, nauczyłem się bowiem poprzestawać na tym, w jakim stanie się znajduję. Umiem być poniżony, umiem też opływać w dostatki. W każdych okolicznościach i we wszystkim poznałem tajemnicę zarówno sytości, jak i głodu, zarówno obfitości, jak i niedostatku. Wszystko mogę w Chrystusie, który mnie umacnia. Dobrze jednak uczyniliście, biorąc udział w moim utrapieniu. Wy sami również wiecie, Filipianie, że na początku głoszenia Dobrej Nowiny, gdym odchodził z Macedonii, żaden Kościół nie miał ze mną udziału w dawaniu i otrzymywaniu, tylko wy jedni. Bo nawet do Tesaloniki raz i drugi przysłaliście na moje potrzeby. Nie szukam przy tym daru, lecz szukam owocu, który by obficie pomnażał się na waszym rachunku. Otrzymałem zaś wszystko i mam w obfitości. Jestem w pełni zaopatrzony, otrzymawszy przez Epafrodyta to, co od was pochodzi, woń przyjemną, ofiarę miłą i podobającą się Bogu. A Bóg mój zaspokoi wszelką waszą potrzebę według swego bogactwa w chwale, w Chrystusie Jezusie.

Alleluja! Błogosławiony człowiek, który boi się Pana, który wielce raduje się Jego przykazaniami. Jego potomstwo będzie mocne na ziemi. Pokolenie prawych będzie błogosławione. Dobrze się wiedzie człowiekowi, który miłosiernie postępuje i pożycza. On obroni swoją sprawę na sądzie. Bo nigdy się nie zachwieje. Sprawiedliwy będzie wspominany na wieki. Jego serce jest umocnione. Nie będzie się lękał na końcu, gdy ujrzy swoich przeciwników. Rozdał, dał ubogim. Jego sprawiedliwość trwa na wieki. Jego róg będzie wywyższony w chwale.

Powiadam wam: Czyńcie sobie przyjaciół za pomocą niesprawiedliwej mamony, aby gdy się skończy, przyjęli was do wiecznych przybytków. Kto wierny jest w rzeczy bardzo małej, ten i w wielkiej jest wierny; a kto w rzeczy bardzo małej jest nieuczciwy, ten i w wielkiej jest nieuczciwy. Jeśli więc w niesprawiedliwej mamonie nie byliście wierni, któż wam powierzy prawdziwe bogactwo? A jeśli w cudzym nie byliście wierni, któż wam da to, co jest wasze? Żaden sługa nie może służyć dwom panom; albo bowiem jednego będzie nienawidził, a drugiego miłował, albo jednego się będzie trzymał, a drugim wzgardzi. Nie możecie służyć Bogu i mamonie”. A faryzeusze, którzy byli miłośnikami pieniędzy, słuchali tego wszystkiego i naśmiewali się z Niego. I rzekł do nich: „Wy jesteście tymi, którzy usprawiedliwiają samych siebie w oczach ludzi, lecz Bóg zna wasze serca. To bowiem, co u ludzi jest wywyższone, obrzydliwością jest w oczach Boga.