Trzydziesta druga Niedziela zwykła

Mądrość jest promienna i nie więdnie; i łatwo ją dostrzegają ci, którzy ją miłują, i znajdują ją ci, którzy jej szukają. Wyprzedza ona tych, którzy pragną ją poznać, sama pierwsza dając się poznać. Kto wstanie wcześnie, by jej szukać, nie będzie się trudził, albowiem znajdzie ją siedzącą u swoich bram. Rozmyślanie bowiem o niej jest doskonałością rozumu, a kto dla niej czuwa, rychło wolny będzie od troski. Ona sama bowiem obchodzi i szuka tych, którzy są jej godni, i na ich ścieżkach ukazuje się im łaskawie, i w każdym zamyśle wychodzi im naprzeciw.

Tak oto ujrzałem Cię w świątyni, wpatrując się w Twoją moc i w Twoją chwałę. Ponieważ Twoja miłująca dobroć jest cenniejsza niż życie, wargi moje będą Cię wysławiać. Tak więc będę Cię błogosławił, póki żyję. Wzniosę ręce moje w imię Twoje. Dusza moja nasyci się jak najwyborniejszym pokarmem. Usta moje będą Cię chwalić radosnymi wargami, gdy wspominam Cię na łożu moim i rozmyślam o Tobie podczas nocnych czuwań. Ty bowiem byłeś moją pomocą. Będę się radował w cieniu Twoich skrzydeł. Dusza moja przylgnęła do Ciebie. Prawica Twoja mnie podtrzymuje.

Nie chcemy zaś, bracia, byście trwali w niewiedzy co do tych, którzy zasnęli, abyście się nie smucili jak pozostali, którzy nie mają nadziei. Jeśli bowiem wierzymy, że Jezus umarł i zmartwychwstał, to tak samo Bóg przez Jezusa przywiedzie wraz z Nim tych, którzy zasnęli. To bowiem mówimy wam na podstawie słowa Pańskiego, że my, żyjący, pozostawieni aż do przyjścia Pana, w niczym nie wyprzedzimy tych, którzy zasnęli. Sam bowiem Pan zstąpi z nieba na dany rozkaz, na głos archanioła i na dźwięk trąby Bożej. I najpierw powstaną ci, którzy umarli w Chrystusie, potem my, żyjący, pozostawieni, razem z nimi zostaniemy porwani w obłokach, by spotkać Pana w powietrzu. I tak na zawsze będziemy z Panem. Dlatego pocieszajcie się nawzajem tymi słowami.

„Wtedy królestwo niebieskie podobne będzie do dziesięciu panien, które wzięły swoje lampy i wyszły na spotkanie oblubieńca. Pięć z nich było nierozsądnych, a pięć roztropnych. Te nierozsądne, biorąc swoje lampy, nie wzięły ze sobą oliwy, lecz roztropne wzięły oliwę w naczyniach wraz ze swymi lampami. A gdy oblubieniec zwlekał, wszystkie zaczęły drzemać i posnęły. O północy zaś rozległ się krzyk: «Oto oblubieniec nadchodzi! Wyjdźcie mu na spotkanie!» Wtedy wszystkie owe panny wstały i opatrzyły swoje lampy. A nierozsądne rzekły do roztropnych: «Dajcie nam trochę waszej oliwy, bo nasze lampy gasną». Lecz roztropne odpowiedziały, mówiąc: «A gdyby nie starczyło dla nas i dla was? Idźcie raczej do tych, którzy sprzedają, i kupcie sobie». Gdy zaś odeszły, aby kupić, przyszedł oblubieniec; te, które były gotowe, weszły z nim na ucztę weselną i drzwi zamknięto. Później przyszły również pozostałe panny, mówiąc: «Panie, Panie, otwórz nam!» Lecz on odpowiedział: «Zaprawdę powiadam wam, nie znam was». Czuwajcie więc, bo nie znacie dnia ani godziny, w której Syn Człowieczy przyjdzie.