Wtorek XXXII tygodnia Okresu Zwykłego

Ty jednak głoś to, co odpowiada zdrowej nauce, aby starsi mężczyźni byli wstrzemięźliwi, poważni, roztropni, mocni w wierze, w miłości i w wytrwałości; podobnie starsze kobiety niech będą pełne czci w swoim postępowaniu, nie oszczercze ani nie ujarzmione nadmiarem wina, nauczające tego, co dobre; aby pouczały młode żony, by miłowały swoich mężów, by miłowały swoje dzieci, by były roztropne, czyste, pracowite w domu, dobre, uległe wobec własnych mężów, aby słowo Boże nie było bluźnione. Podobnie zachęcaj młodszych mężczyzn, aby byli roztropni; we wszystkim ukazuj siebie jako przykład dobrych uczynków; w swoim nauczaniu okazując nieskazitelność, powagę, niezłomność oraz zdrową mowę, której nie można potępić, aby ten, kto ci się sprzeciwia, zawstydził się, nie mając o nas nic złego do powiedzenia. Albowiem ukazała się łaska Boża, przynosząca zbawienie wszystkim ludziom, pouczająca nas, abyśmy, wyrzekając się bezbożności i światowych pożądliwości, żyli roztropnie, sprawiedliwie i pobożnie w obecnym wieku; oczekując błogosławionej nadziei i objawienia się chwały wielkiego Boga oraz Zbawiciela naszego, Jezusa Chrystusa, który wydał samego siebie za nas, aby nas odkupić od wszelkiej nieprawości i oczyścić sobie lud na własność, gorliwy w dobrych uczynkach.

Zaufaj Panu i czyń dobro. Zamieszkaj w ziemi i korzystaj z bezpiecznego pastwiska. Rozkoszuj się też w Panu, a On spełni pragnienia twego serca. Pan zna dni ludzi nienagannych. Ich dziedzictwo będzie trwać na wieki. Kroki człowieka utwierdzane są przez Pana. On ma upodobanie w jego drodze. Odstąp od zła i czyń dobro. Żyj bezpiecznie na wieki. Sprawiedliwi odziedziczą ziemię i będą w niej mieszkać na wieki.

Któż zaś spośród was, mając sługę orzącego lub pasącego owce, powie mu, gdy wróci z pola: „Przyjdź zaraz i zasiądź do stołu”, a nie powie mu raczej: „Przygotuj mi wieczerzę, przepasz się i usługuj mi, podczas gdy będę jadł i pił. Potem ty będziesz jadł i pił”? Czy dziękuje temu słudze za to, że wykonał, co mu polecono? Myślę, że nie. Tak i wy, gdy uczynicie wszystko, co wam polecono, mówcie: „Słudzy nieużyteczni jesteśmy. Uczyniliśmy to, co powinniśmy byli uczynić”.