Czwartek XXXII tygodnia Okresu Zwykłego

Albowiem wielką radość i pociechę mamy z twojej miłości, ponieważ przez ciebie, bracie, serca świętych zostały pokrzepione. Dlatego, choć w Chrystusie mam pełną śmiałość, by nakazać ci to, co należy, to jednak przez wzgląd na miłość raczej proszę, będąc takim, jakim jestem — Pawłem, starcem, a teraz także więźniem Jezusa Chrystusa. Proszę cię za moim dzieckiem, którego ojcem stałem się w moich kajdanach, za Onezymem, który niegdyś był dla ciebie nieużyteczny, ale teraz jest użyteczny tobie i mnie. Odsyłam go do ciebie. Przyjmij go zatem, to jest moje własne serce. Chciałem zatrzymać go przy sobie, aby zamiast ciebie usługiwał mi w moich kajdanach za Dobrą Nowinę. Lecz bez twojej zgody nie chciałem niczego czynić, aby twoja dobroć nie była niejako z przymusu, lecz z dobrej woli. Być może bowiem dlatego został od ciebie odłączony na krótki czas, abyś go odzyskał na zawsze, już nie jako niewolnika, lecz więcej niż niewolnika — jako umiłowanego brata, szczególnie dla mnie, a o ileż bardziej dla ciebie, i w ciele, i w Panu. Jeśli więc uważasz mnie za towarzysza, przyjmij go tak, jak przyjąłbyś mnie. A jeśli w czymkolwiek cię skrzywdził albo coś ci jest winien, policz to na mój rachunek. Ja, Paweł, piszę to własną ręką: Ja to oddam — nie wspominając już, że i samego siebie jesteś mi winien. Tak, bracie, niech i ja doznam od ciebie radości w Panu. Pokrzep moje serce w Chrystusie.

który wymierza sprawiedliwość uciśnionym; który daje pokarm głodnym. Pan uwalnia więźniów. Pan otwiera oczy niewidomym. Pan podnosi tych, którzy są przygnieceni. Pan miłuje sprawiedliwych. Pan strzeże przybyszów. Wspiera sierotę i wdowę, lecz drogę niegodziwych wywraca. Pan będzie królował na wieki; twój Bóg, o Syjonie, przez wszystkie pokolenia. Alleluja!

Zapytany przez faryzeuszów, kiedy przyjdzie Królestwo Boże, odpowiedział im: „Królestwo Boże nie przychodzi dostrzegalnie; ani nie powiedzą: ‚Oto tutaj!’ lub: ‚Oto tam!’, bo oto Królestwo Boże jest pośród was”. A do uczniów rzekł: „Przyjdą dni, kiedy zapragniecie ujrzeć jeden z dni Syna Człowieczego, a nie ujrzycie go. Powiedzą wam: ‚Oto tutaj!’ lub: ‚Oto tam!’ Nie odchodźcie ani nie podążajcie za nimi, bo jak błyskawica, gdy zabłyśnie, od jednego krańca nieba świeci aż po drugi kraniec nieba, tak będzie Syn Człowieczy w swoim dniu. Lecz najpierw musi wiele wycierpieć i zostać odrzucony przez to pokolenie.