piątek, 13 listopada 2026

Piątek XXXII tygodnia Okresu Zwykłego

Luke 17:26-37

Posłuchaj całego czytania — MP3

Pierwsze czytanie

2 John 1:4-9

Bardzo się raduję, że znalazłem wśród twoich dzieci takie, które postępują w prawdzie, zgodnie z przykazaniem, jakie otrzymaliśmy od Ojca. A teraz proszę cię, droga pani, nie jakbym pisał ci nowe przykazanie, lecz to, które mieliśmy od początku, abyśmy się wzajemnie miłowali. A miłość polega na tym, abyśmy postępowali według Jego przykazań. To jest przykazanie, jak słyszeliście od początku, abyście w nim postępowali. Wielu bowiem zwodzicieli wyszło na świat, tych, którzy nie wyznają, że Jezus Chrystus przyszedł w ciele. Taki jest zwodzicielem i antychrystem. Uważajcie na siebie, abyśmy nie utracili tego, nad czym pracowaliśmy, lecz abyśmy otrzymali pełną zapłatę. Każdy, kto wykracza i nie trwa w nauce Chrystusa, nie ma Boga. Kto zaś trwa w tej nauce, ten ma i Ojca, i Syna.

Psalm responsoryjny

Psalms 119:1,2,10,11,17,18

Błogosławieni ci, których drogi są nienaganne, którzy postępują według prawa Pańskiego. Błogosławieni ci, którzy strzegą Jego ustaw, którzy szukają Go całym sercem. Całym sercem Cię szukałem. Nie pozwól mi zboczyć z Twoich przykazań. Ukryłem Twoje słowo w moim sercu, abym nie zgrzeszył przeciwko Tobie. Okaż dobroć swemu słudze. Będę żył i zachowam Twoje słowo. Otwórz moje oczy, abym mógł ujrzeć cuda Twojego prawa.

Ewangelia

Luke 17:26-37

Jak było za dni Noego, tak też będzie za dni Syna Człowieczego. Jedli, pili, żenili się i za mąż wychodzili aż do dnia, w którym Noe wszedł do arki; a przyszedł potop i wszystkich wygubił. Podobnie jak było za dni Lota: jedli, pili, kupowali, sprzedawali, sadzili, budowali; lecz w dniu, w którym Lot wyszedł z Sodomy, spadł z nieba deszcz ognia i siarki i wszystkich wygubił. Tak samo będzie w dniu, w którym Syn Człowieczy się objawi. W owym dniu ten, kto będzie na dachu, a rzeczy jego w domu, niech nie schodzi, aby je zabrać. A kto będzie na polu, niech również nie wraca. Pamiętajcie o żonie Lota! Ktokolwiek będzie szukał zachowania swego życia, straci je, a kto je straci, zachowa je. Powiadam wam, tej nocy dwoje będzie na jednym łożu. Jeden będzie wzięty, a drugi pozostawiony. Dwie będą razem mleć ziarno. Jedna będzie wzięta, a druga pozostawiona”. A oni, odpowiadając, zapytali Go: „Gdzie, Panie?”. On zaś rzekł do nich: „Gdzie jest ciało, tam zbiorą się również sępy”.

Lectio

W Ewangelii uderza zwyczajność tego, co zostaje przerwane: jedli, pili, kupowali, sprzedawali, sadzili, budowali. Nic grzesznego nie ma na tej liście — to po prostu życie, które toczy się naprzód. A jednak Jezus mówi o żonie Lota, która odwróciła się, by jeszcze raz spojrzeć na to, co zostawiała. Nie potępia zwykłego życia. Ostrzega przed sercem, które tak bardzo przywiązało się do rzeczy w domu, że nie potrafi już zejść z dachu, gdy nadchodzi chwila wolności.

I tu spotyka się to z listem Jana oraz z psalmem. „Ukryłem Twoje słowo w moim sercu” — oto człowiek, który nosi coś w głębi, czego potop nie zmyje i ogień nie strawi. Trwać w nauce Chrystusa to nie napięcie przed sądem, lecz posiadanie czegoś, czego nie trzeba wracać do domu, by zabrać. Kto ma Ojca i Syna w sercu, ten może wyjść z Sodomy z pustymi rękami i niczego istotnego nie utracić.

„Kto będzie szukał zachowania swego życia, straci je.” Może cała ta Ewangelia jest o tym jednym: co trzymam tak mocno, że nie umiałbym tego puścić? Nie dlatego, że to złe, ale dlatego, że stało się ważniejsze niż Ten, który mnie woła.

Co jest tą „rzeczą w domu”, po którą wróciłbyś dzisiaj, nawet gdyby ktoś wzywał cię, byś szedł dalej — i dlaczego tak trudno ci ją zostawić?

Za czym wciąż oglądasz się jak żona Lota, tęskniąc za życiem, które już minęło, zamiast przyjąć to, do którego Bóg prowadzi cię teraz?

Święty dnia

Śwśw. Benedykt, Jan, Mateusz, Izaak i Krystyn, pierwsi męczennicy Polski

Ora czyta to na głos każdego ranka, za darmo. Ora