Sobota V tygodnia Okresu Wielkanocnego

Przybył do Derbe i Listry. A oto był tam pewien uczeń imieniem Tymoteusz, syn wierzącej Żydówki, lecz ojciec jego był Grekiem. Bracia w Listrze i Ikonium wydawali o nim dobre świadectwo. Paweł chciał, aby ten wyruszył z nim, więc wziął go i obrzezał ze względu na Żydów, którzy byli w tamtych stronach, wszyscy bowiem wiedzieli, że ojciec jego był Grekiem. A gdy przechodzili przez miasta, przekazywali im do zachowania postanowienia, które zostały ustanowione przez apostołów i starszych w Jerozolimie. Tak więc Kościoły umacniały się w wierze i z dnia na dzień wzrastały liczebnie.

Gdy przeszli krainę frygijską i galacką, Duch Święty zabronił im głosić słowo w Azji. Przybywszy ku Mizji, próbowali udać się do Bitynii, lecz Duch im na to nie pozwolił. Minąwszy Mizję, zeszli do Troady. W nocy ukazało się Pawłowi widzenie: stał pewien Macedończyk i błagał go, mówiąc: „Przepraw się do Macedonii i pomóż nam”. Gdy ujrzał to widzenie, natychmiast staraliśmy się wyruszyć do Macedonii, wnioskując, że Pan nas wezwał, abyśmy im głosili Dobrą Nowinę.

Służcie Panu z radością. Przychodźcie przed Jego oblicze ze śpiewem. Wiedzcie, że Pan jest Bogiem. To On nas uczynił i do Niego należymy. Jesteśmy Jego ludem i owcami Jego pastwiska. Wstępujcie w Jego bramy z dziękczynieniem, w Jego dziedzińce z uwielbieniem. Dziękujcie Mu i błogosławcie Jego imię. Albowiem dobry jest Pan. Jego łaskawość trwa na wieki, a Jego wierność przez wszystkie pokolenia.

Jeśli świat was nienawidzi, wiedzcie, że Mnie znienawidził pierwej, nim was znienawidził. Gdybyście byli ze świata, świat miłowałby to, co jest jego własnością. Ponieważ jednak nie jesteście ze świata, lecz Ja was wybrałem ze świata, dlatego świat was nienawidzi. Pamiętajcie o słowie, które wam powiedziałem: „Sługa nie jest większy od swego pana”. Jeśli Mnie prześladowali, to i was będą prześladować. Jeśli zachowali moje słowo, to i wasze zachowają. Ale to wszystko będą wam czynić z powodu mojego imienia, ponieważ nie znają Tego, który Mnie posłał.