Święto Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła

Pan Bóg zawołał na człowieka i rzekł do niego: „Gdzie jesteś?” Człowiek odpowiedział: „Usłyszałem Twój głos w ogrodzie i przeląkłem się, bo jestem nagi; dlatego się ukryłem.” Bóg zapytał: „Któż ci powiedział, że jesteś nagi? Czyż jadłeś z drzewa, z którego zakazałem ci jeść?” Człowiek odrzekł: „Niewiasta, którą postawiłeś przy mnie, dała mi owoc z tego drzewa, i zjadłem.” Wtedy Pan Bóg rzekł do niewiasty: „Cóżeś uczyniła?” Niewiasta odpowiedziała: „Wąż mnie zwiódł, i zjadłam.” Wówczas Pan Bóg rzekł do węża: „Ponieważ to uczyniłeś, przeklęty będziesz wśród wszelkiego bydła i wśród wszelkiego zwierzęcia polnego. Na brzuchu pełzać będziesz i proch jeść będziesz po wszystkie dni twego życia. Wprowadzam nieprzyjaźń między ciebie a niewiastę, między twoje potomstwo a jej potomstwo. Ono zmiażdży ci głowę, a ty zranisz jego piętę.” Człowiek nadał swej żonie imię Ewa, gdyż stała się ona matką wszystkich żyjących.

Jego fundament jest na świętych górach. Pan miłuje bramy Syjonu bardziej niż wszystkie przybytki Jakuba. Wspaniałe rzeczy mówi się o tobie, miasto Boże. Sela. Tak, o Syjonie powiedzą: „Ten i ów się w nim narodził”; a sam Najwyższy go utwierdzi. Pan policzy, gdy spisywać będzie ludy: „Ten się tam narodził”. Sela. Ci, którzy śpiewają, jak i ci, którzy tańczą, mówią: „Wszystkie moje źródła są w tobie”.

A obok krzyża Jezusa stały Jego Matka i siostra Jego Matki, Maria, żona Kleofasa, oraz Maria Magdalena. Gdy więc Jezus ujrzał Matkę i ucznia, którego miłował, stojącego obok, rzekł do Matki: „Niewiasto, oto syn twój!”. Potem rzekł do ucznia: „Oto Matka twoja!”. I od tej godziny uczeń wziął Ją do siebie.

Potem Jezus, wiedząc, że już wszystko się dokonało, aby wypełniło się Pismo, rzekł: „Pragnę”. A stało tam naczynie pełne octu; nasączyli więc octem gąbkę, nałożyli ją na hizop i podali do Jego ust. Gdy więc Jezus przyjął ocet, rzekł: „Wykonało się”. I skłoniwszy głowę, oddał ducha.

Ponieważ był to dzień Przygotowania, Żydzi, aby ciała nie pozostały na krzyżu w szabat — a był to bowiem szabat szczególnie uroczysty — poprosili Piłata, aby połamano im golenie i zdjęto ich z krzyża. Przyszli więc żołnierze i połamali golenie pierwszemu oraz drugiemu, ukrzyżowanemu razem z Nim. Lecz gdy podeszli do Jezusa i ujrzeli, że już umarł, nie łamali Mu goleni. Jeden zaś z żołnierzy włócznią przebił Mu bok, a natychmiast wypłynęła krew i woda.