wtorek, 26 maja 2026

Wtorek VIII tygodnia Okresu Zwykłego

Mark 10:28-31

Posłuchaj całego czytania — MP3

Pierwsze czytanie

1 Peter 1:10-16

O to zbawienie pilnie wypytywali i badali prorocy, którzy prorokowali o łasce dla was przeznaczonej, dociekając, na który czas i na jakie okoliczności wskazywał działający w nich Duch Chrystusa, gdy zapowiadał cierpienia Chrystusa i mającą po nich nastąpić chwałę. Zostało im objawione, że nie sobie samym, lecz wam służyli w tych rzeczach, które teraz zostały wam ogłoszone przez tych, co głosili wam Dobrą Nowinę w Duchu Świętym zesłanym z nieba; w te rzeczy pragną wejrzeć aniołowie. Dlatego przepasawszy biodra waszego umysłu, bądźcie trzeźwi i całą nadzieję złóżcie w łasce, która będzie wam dana przy objawieniu Jezusa Chrystusa. Jako dzieci posłuszeństwa nie upodabniajcie się do dawnych pożądliwości z czasu waszej niewiedzy, lecz jak święty jest Ten, który was powołał, tak i wy bądźcie święci w całym waszym postępowaniu; ponieważ napisane jest: „Świętymi będziecie, bo Ja jestem święty”.

Psalm responsoryjny

Psalms 98:1,1-2,2-3

Śpiewajcie Panu pieśń nową, albowiem uczynił rzeczy przedziwne! Jego prawica i Jego święte ramię zgotowały Mu zwycięstwo. Pan objawił swoje zbawienie. Na oczach narodów jawnie ukazał swoją sprawiedliwość. Wspomniał na swoją łaskawość i wierność wobec domu Izraela. Wszystkie krańce ziemi ujrzały zbawienie naszego Boga. Wspomniał na swoją łaskawość i wierność wobec domu Izraela. Wszystkie krańce ziemi ujrzały zbawienie naszego Boga. Wykrzykujcie Panu radośnie, cała ziemio! Wybuchnijcie weselem i śpiewajcie, tak, śpiewajcie pieśni pochwalne!

Ewangelia

Mark 10:28-31

Piotr zaczął mówić do Niego: „Oto my opuściliśmy wszystko i poszliśmy za Tobą”. Jezus odpowiedział: „Zaprawdę powiadam wam, nie ma nikogo, kto by opuścił dom, braci, siostry, ojca, matkę, żonę, dzieci albo rolę dla Mnie i dla Dobrej Nowiny, a kto by nie otrzymał stokroć więcej teraz, w tym czasie: domów, braci, sióstr, matek, dzieci i ról, wśród prześladowań, a w przyszłym wieku życia wiecznego. Lecz wielu pierwszych będzie ostatnimi, a ostatnich pierwszymi”.

Lectio

Prorocy, o których pisze święty Piotr, wpatrywali się w tajemnicę zbawienia, której do końca nie rozumieli. Służyli czemuś, czego sami nie mieli zobaczyć — pracowali nie dla siebie, lecz dla nas, dla pokoleń, które nadejdą. Jest w tym jakaś głęboka wolność: dawać siebie sprawie większej niż własne życie, zaufać, że Bóg dopełni to, czego my zdążyliśmy jedynie dotknąć. „Świętymi bądźcie, bo Ja jestem święty” — to wezwanie nie jest ciężarem nałożonym z zewnątrz, lecz zaproszeniem, by całe nasze postępowanie nabrało kształtu Tego, który nas powołał.

Piotr w Ewangelii mówi z pewną dumą, a może i z niepokojem: „Oto my opuściliśmy wszystko”. W jego słowach słychać pytanie, które każdy z nas nosi w sercu — co właściwie otrzymam w zamian za to, z czego rezygnuję? Jezus odpowiada hojnie, ale Jego obietnica zawiera słowo, które łatwo przeoczyć: „wśród prześladowań”. Stokroć więcej nie oznacza życia bez bólu, lecz życie tak głęboko zakorzenione we wspólnocie i w Bogu, że nawet pośród trudności staje się obfite. To nie transakcja, lecz przemiana.

A psalm przypomina, że pierwsze słowo należy do Boga: to On „uczynił rzeczy przedziwne”, On objawił swoje zbawienie. Zanim cokolwiek opuścimy czy podejmiemy, jesteśmy już ogarnięci Jego wiernością. Nasze wyrzeczenia są odpowiedzią na miłość, która była pierwsza.

Co dziś trzymasz w dłoniach tak mocno, że trudno ci uwierzyć w obietnicę „stokroć więcej” — i czego naprawdę się boisz, jeśli to wypuścisz?

W jakiej dziedzinie swojego życia służysz cierpliwie czemuś, czego owoców być może nigdy nie zobaczysz, i czy potrafisz w tym odnaleźć pokój proroków, którzy pracowali nie dla siebie, lecz dla innych?

Święty dnia

Św. Filip Neri

Ora czyta to na głos każdego ranka, za darmo. Ora