Święto św. Stanisława Kostki, zakonnika, patrona Polski

Lecz sprawiedliwy, choćby i przedwcześnie umarł, znajdzie odpoczynek. (Albowiem czcigodna starość nie polega na długości dni ani jej miarą nie jest liczba lat; ale prawdziwą siwizną dla ludzi jest mądrość, a nieskalane życie jest dojrzałym wiekiem.) Ponieważ okazał się miły Bogu, był przez Niego umiłowany, a żyjąc pośród grzeszników, został przeniesiony. Został pochwycony, aby zło nie odmieniło jego rozumu ani podstęp nie zwiódł jego duszy. (Bo urok marności zaciemnia to, co dobre, a zawrotny wir pożądania wypacza niewinny umysł.) Osiągnąwszy w krótkim czasie doskonałość, wypełnił długie lata; jego dusza bowiem była miła Panu, dlatego pospiesznie wyszedł spośród nieprawości. Lecz ludy, widząc, a nie pojmując ani nie biorąc tego do serca, nie rozumieją, że łaska i miłosierdzie są z Jego wybranymi i że On nawiedza swoich świętych:—

Chwalcie Pana! Chwalcie Pana z niebios! Chwalcie Go na wysokościach! Chwalcie Go, wszyscy Jego aniołowie! Chwalcie Go, wszystkie Jego zastępy! Królowie ziemi i wszystkie ludy; książęta i wszyscy sędziowie ziemi; zarówno młodzieńcy, jak i dziewice; starcy i dzieci: niech chwalą imię Pana, bo tylko Jego imię jest wywyższone. Jego chwała jest ponad ziemią i niebiosami. Niech chwalą imię Pana, bo tylko Jego imię jest wywyższone. Jego chwała jest ponad ziemią i niebiosami. On wywyższył moc swojego ludu, chwałę wszystkich swoich świętych, synów Izraela, ludu Mu bliskiego. Chwalcie Pana!

Jego rodzice chodzili każdego roku do Jerozolimy na święto Paschy. Gdy miał dwanaście lat, poszli do Jerozolimy według zwyczaju tego święta. A gdy minęły dni świąteczne i wracali, chłopiec Jezus pozostał w Jerozolimie, lecz Józef i Jego matka o tym nie wiedzieli. Sądząc, że jest wśród podróżnych, przeszli dzień drogi, a potem szukali Go wśród krewnych i znajomych. Gdy Go nie znaleźli, wrócili do Jerozolimy, szukając Go. Po trzech dniach znaleźli Go w świątyni, gdzie siedział pośród nauczycieli, słuchał ich i zadawał im pytania. A wszyscy, którzy Go słyszeli, byli zdumieni Jego rozumem i Jego odpowiedziami. Gdy Go ujrzeli, zdziwili się, a Jego matka rzekła do Niego: „Synu, dlaczego nam to uczyniłeś? Oto Twój ojciec i ja z bólem serca szukaliśmy Ciebie”. On zaś odpowiedział im: „Czemu Mnie szukaliście? Czy nie wiedzieliście, że powinienem być w domu mego Ojca?” Lecz oni nie zrozumieli słów, które do nich wypowiedział. Potem poszedł z nimi i wrócił do Nazaretu, i był im poddany. A Jego matka zachowywała wszystkie te słowa w swoim sercu. Jezus zaś wzrastał w mądrości i w latach, oraz w łasce u Boga i u ludzi.